روز سیزده به در، جوی کاملا امنیتی بر پارک لاله حکمفرما بود.
قرار بود هواپیماهای امریکایی به این پارک حمله کنند؟
نه!
چند نفر از بر و بچه‌های کمپین جمع می‌شدند دور هم تا هم پیک نیکی رفته باشند و هم از مردم زیادی که به پارک می‌آیند امضا جمع کنند.
ولی انواع و اقسام نیروهای امنیتی از صبح زود وارد پارک شده بودند و تعدادشون (به تخمین من البته) دو برابر مردم عادی بود.
از لحظه ورودم به پارک گفت و گوی ماموران یونیفورم پوش درباره ۸ مارس توجهم رو جلب کرده بود. بعد هم زیراندازهای بی صاحب، جوان‌هایی که روز سیزده بدر هیچ کاری نداشتند جز اینکه تک و تنها روی یک عدد نیمکت بشینند، مردان لباس شخصی (م یکیشون رو شناخت، از نیروهای امنیت اجتماعی بودند) و ... این موضوع رو تایید می‌کرد.
ضمن اینکه کمپین یک میلیون امضا ربطی به مراسم هشت مارس ندارد. هر دو حرکتهایی برای زنان هستند، اما روش‌‌هایی متفاوت دارند. کمپین یک میلیون امضا آرام‌ترین و قانونی‌ترین حرکتی است که می‌توان دراین‌مورد انجام داد و این برخوردها بسیار بی‌منطق است.
به هر حال، نه صرفا حرف زدن با دوستان در پارک، و نه امضا جمع کردن در پارک و نه حتی تجمع آرام (۸ مارس مثلا) هیچ یک نمی‌تواند موجب بازداشت افراد شود!

۱- پنج تن از اعضای "کمپین یک میلیون امضا "بازداشت شدند.
۲- سه نفر آزاد شدند اما دو نفر به اوین منتقل شدند.
۳- انتقال دو نفر باقی مانده به بند یک تنبیهی زنان

مرتبط:
وبلاگ هنر و تئاتر
نگران نباشید، چند دقیقه بعد آزاد می شوند!